Onlangs las ik in het ND iets wat mij triggerde. Volgens de schrijver lopen velen Gods zegen voor hun en hun kerkelijke gemeente mis. Dat zal de nodige gevolgen hebben. Het stuk bevat positieve voorbeelden, maar ook een dreigende vinger Gods van de Evangelische Alliantie.

Wat mij opviel was de theologische motivatie tot het aanpakken van het probleem van stagnatie van groei van een gemeente: ,,Als God groei wil, dan kan het niet aan Hem liggen dat een kerk niet groeit, toch? Ligt het dan misschien aan ons?'' Aldus de coördinator Gemeenteopbouw en Evangelisatie van de Evangelische Alliantie.

Er zijn een aantal vragen die we kunnen stellen. Wie bepaald wat God wil? Hoe kom je zover dat je bovenstaande zegt. Wat betekent dit voor de leiding van een gemeente? Waar heb ik bovenstaande redenering eerder gehoord?

 

Allereerst kan gezegd worden dat Gods wil tot groei van de gemeente geen simpel een tweetje is. Met evenveel verve verdedigen anderen het tegenovergestelde. Als het einde van deze wereld nadert zal de echte gemeente kleiner worden, want Jezus zegt, ''zal ik het geloof nog vinden als ik terugkom.'' Zo is aan iedere jas wel een mouw te spelden. We zullen, denk ik, meer naar de specifieke situatie moeten kijken van een christen en de gemeente. Ligt het bijvoorbeeld aan de zendeling dat zijn plaatselijke gemeente van Christus niet groeit als hij zijn leven heeft ingezet in een voor hem of haar vreemde cultuur en onder extreme omstandigheden, zonder zichtbaar (aantallen) resultaat?

De coördinator van de Evangelische Alliantie volgde trainingen over kerkgroei in de het land van de onbegrensde mogelijkheden, de Verenigde Staten. Dat culturele denken komt naar voren in wat gezegd wordt. Deze kennis zal natuurlijk in ons land doorgevoerd moeten worden. Er is in geïnvesteerd en die investering moet er natuurlijk ook weer uitkomen. Het is het zoveelste concept met de bekende groeiblokkades en bijbelse voorbeelden. Nog een cursus gemeentegroei van Amerikaanse snit, je wordt er moe van.

Ik heb het voorrecht tot een groeiende gemeente te mogen behoren. Het is niet spectaculair, maar het geeft wel een veilig gevoel als het over de 'eis' van kerkgroei gaat. Wat nu als je gemeente niet groeit? De leiding van een gemeente wordt een oordeel aangezegd als ze horen dat het echt niet aan God ligt dat de gemeente niet groeit, maar aan hen. Ze missen Gods zegen in hun gemeente. Zo legt men allerlei wetten en wetjes op die niet in de bijbel terug te vinden zijn en praat men de ander een schuldgevoel aan.

Gelukkig kan dit met een cursus afgekocht worden. Gods zegen en de training zijn als twee handen op een buik. Doe de training en Gods wil zal geschieden. Natuurlijk zal men ontkennen dat dit gezegd wordt. Het lijkt echter veel op, ''als je ziek bent komt dat omdat je gezondigd hebt.'' Dit werd overigens veroordeeld door Jezus. Het lijkt ook op, ''als het muntje in het kistje klinkt, het zieltje naar de hemel springt.'' Een omschrijving van de middeleeuwse aflaathandel. Je kunt Gods zegen in je leven en in je gemeente zakelijk regelen. Alles is te koop. Mooi hé?